Onmisbaar: Sandra

Sandra,
tussen katten en kippen

Omdat Sandra graag iets wilde betekenen voor anderen en zij een grote dierenvriend is, is ze al een tijdje bijrijdster op de Dierenambulance. “Dieren die verdwaald, ziek of gewond zijn, hebben onze hulp hard nodig.”

Het rijden op de ambulance geeft Sandra veel voldoening met name uit de momenten dat ze een gewond dier de noodzakelijke zorg kan bieden en helemaal als ze weet dat het dier het uiteindelijk gered heeft. En dan natuurlijk ook het veilig thuisbrengen van vermiste dieren maakt haar dienst weer goed.

“Het moeilijkste zijn de emoties die met dit werk gepaard gaan. Zoals een net doodgereden kat ophalen en daarna naar haar thuis terugbrengen. Een kat die net dood is voelt namelijk nog levend aan, hij is nog warm en zacht. Dat vind ik altijd wel even slikken. De eigenaar van deze kat woonde een straat verderop. Toen we bij hem aanbelden kwam er een flinke gespierde kerel naar buiten die stond te huilen bij zijn overleden kat. Op dat moment kon ik het ook even niet droog houden.”

Dat Sandra een dierenliefhebster is blijkt wel uit haar ‘veestapel’. Ze heeft twee poezen, Lotje en Kacela. Lotje is een echte jager. Daarnaast heeft ze nog vier kippen rondwandelen in een hoek van de tuin. Twee kippen zijn geredde legkippen en de twee andere zijn achterblijvertjes van de kippenverkoper: de laatste tien kippen kreeg hij niet verkocht. “Die geven ons nu dagelijks verse eitjes.” Tussendoor heeft ze ook nog een kip gehad die de Dierenambulance heeft gered uit het bos en nooit is opgehaald door de eigenaar. Die heeft heerlijk haar oude dag bij Sandra en haar gezin gesleten.

Sandra vindt het belangrijk dat zoveel mogelijk mensen van de Dierenambulance weten. Helaas zijn er nog steeds mensen die niet weten dat de Dierenambulance bestaat. Ook weten mensen vaak niet dat de Dierenambulance ook voor een gewonde vogel of konijn komt, en niet alleen voor huisdieren.

Het advies van Sandra is: “Zorg goed voor de dieren om u heen. Zelfs voor zo’n klein eekhoorntje als op de foto. Ze hebben geen stem en hebben zorgzame mensen nodig om ze te helpen als er wat met ze mis is.”

Onmisbaar: Michel

Michel,
dierenvriend ten voeten uit.

“De relatie tussen mij en alle dieren kan ik rustig optimaal noemen. Zodra ik bij een dier in de buurt kom is er een klik. Ik voel me goed bij dieren en dieren voelen zich op hun gemak bij mij. Dat is een voordeel voor het werk bij de dierenambulance. Het moeilijkst bij de dierenambulance vond ik de eerste keer dat we een overleden hond bij de eigenaar moesten ophalen om het dier te vervoeren naar het crematorium. De emotie die zoiets teweeg brengt bij het baasje… Dat is iets waarmee je moet leren omgaan.”

Als bijrijder op de ambulance haalt Michel de meeste voldoening uit meldingen waar hij echt het verschil kan maken tussen leven en dood. Hij heeft zich op eigen initiatief ingeschreven voor de opleiding professionele dierverzorging. En natuurlijk heeft hij de cursus dieren-EHBO en de cursus van Rijkswaterstaat gevolgd.

“Je moet altijd best veel doen als bijrijder. Het valt ook niet mee om tijdens het rijden de administratie bij te houden. Ik hoop dat ze mijn hanenpoten kunnen lezen om de rittenformulieren.”

Michel deelt graag bijzondere ambulance-inzet op Facebook met bekenden. “Ik hou natuurlijk wel rekening met de privacy van mensen.” Hij wil voor de zomer graag nog even aandacht schenken aan de warmte: “Nooit en te nimmer een huisdier opsluiten in de auto, vooral niet in de zomer want dit gaat uw huisdier absoluut niet overleven!”

Muskuseenden vangen

Naar aanleiding van een opdracht van de gemeente Ermelo op 14 Augustus j.l. om exotische muskuseenden te vangen in de plas Van Beek aan de Julianalaan in Ermelo is de Dierenambulance Harderwijk/Ermelo in actie gekomen. Maandagavond werd 1 eend gevangen. Woensdagavond werd er een vervolgactie ingezet. Met 2 dierenambulances en 5 vrijwilligers ter plaatse gegaan. Aangekomen bleek dat het geen eenvoudige klus was. Ter plaatse werd ook jeugd gevraagd te helpen en dat deden ze. Zelfs zo goed dat de jeugd het water in ging waarvoor onze dank. Uiteindelijk zijn de resterende 7 eenden gevangen: missie volbracht. De eenden veroorzaakten overlast bij de hengelaars. Ook zijn dit soort eenden geen normale wilde eenden omdat ze niet kunnen vliegen en ze vis eten. Dat was voor de gemeente reden genoeg om ze daar weg te laten halen. Na het vangen zijn alle eenden onderzocht en is er bij 1 een haak uit de bek  gehaald en bij een andere visdraad verwijderd wat om de pootjes zat. Ze zijn elders in overleg weer vrijgelaten.
De Dierenambulance Harderwijk/Ermelo is zo weer een ervaring rijker. Met dank aan de aldaar aanwezige jeugd en onze vrijwilligers Lucie, Michel, Daniëlle, Gijsje en Jack is dit een succesvolle actie geworden. Alle vrijwilligers doen dit met veel passie en liefde voor de dieren.

Hier doen wij het voor…

Vanmiddag werd ik door iemand van de Dierenambulance gebeld dat hij mijn poes had gevonden. Toen hij naar boven kwam lopen zonder poes had ik al een vermoeden dat het niet goed was. Dit bleek ook zo. Hij is samen met me naar Animalcare gereden. Daar werd duidelijk dat mijn poes er slecht aan toe was. Heb toen besloten om haar te laten in slapen.

De medewerker van Dierenambulance is voor mij een enorme steun geweest, hij had zijn arm om me heen die ik op dat moment zo nodig had. Bedankt voor de empathie die je hebt ook voor dieren.

 

En na een andere melding…

Hierbij wil ik jullie als vrijwilligers bedanken voor wat jullie allemaal doen. Vandaag is onze kat aangereden aan de Horsterweg in Ermelo en helaas overleden. De dames op de ambulance hebben hem weer thuisgebracht. Alle lof gaat zeker naar hun toe voor hun inzet. TOPPIE, ik  kan niets anders zeggen. Bedankt voor wat jullie hebben gedaan dames.

Onmisbaar: Jannie

Jannie,
pakt katjes niet zonder handschoenen aan

“Ik wilde wat betekenen voor dieren die hulp nodig hebben of die in een vervelende situatie terecht gekomen zijn. Zo moesten we een keer een stuk of acht verwaarloosde katten vangen in een smerige caravan. Overal zag ik katten, onder de bank en in de kastjes. Geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken. Overal lag viezigheid, uitwerpselen, brokjes, kerstkransjes en waterbakjes. En de lucht die er hing… Dat zal ik nooit vergeten. Gelukkig wordt er nu goed voor de katjes gezorgd. Een hele opluchting.”

Jannie werkt bij de dierenambulance als bijrijdster. Ze haalt naast het helpen van de dieren ook voldoening uit het regelen van allerlei zaken op de ambulance: ritadministratie, telefonisch contact met de centrale, chippen van dieren en de promotie van de dierenambulance. “We hebben de donateursboekjes ook in de ambulance. Die geven we aan elke melder. We vragen dan of ze ons ook financieel willen steunen door donateur te worden en het formulier achter in het boekje in te vullen en op te sturen. Zo proberen we ook mensen bewust te maken dat we er zijn. Ons telefoonnummer wordt steeds bekender.”

Jannie is wel altijd wat gespannen als ze in een nieuwe situatie terecht komt. Helemaal niet erg. Hiervan leer je ook weer. “Toch wel een beetje bang misschien als ik tegenover een grote, kwade hond sta. Dat is even wat anders dan dat kleine hondje dat ik zelf heb.”

Onmisbaar: Lucie

Lucie,
een manusje van alles.

“Ik ben begonnen als bijrijdster op de ambulance, zoals alle vrijwilligers. Als bijrijdster kun je het vak het beste leren. De chauffeur rijdt namelijk al langer en weet bij de meeste meldingen wel wat er precies moet gebeuren. Samen leer je elke rit toch weer het nodige en weet je de meldingen tot een goed einde te brengen. Ritten zie ik niet als iets moeilijks of zo, maar meer als een uitdaging.”

Lucie is inmiddels van alle markten thuis bij de dierenambulance. Bijrijdster als ze ergens in kan vallen. Ze is inmiddels helemaal ingeburgerd in het dierenambulancewerk en is bij toerbeurt een week centralist tijdens de dagdiensten van ’s morgen acht uur tot ’s avonds acht uur. Daarnaast rijdt ze ook regelmatig als chauffeur in de dierenambulance.

“Je maakt van alles mee, het is nooit saai. Natuurlijk zijn er rustige dagen en dagen dat de ambulance de ene melding na de andere rijdt, maar dat houdt het werk leuk. Bang aangelegd ben ik niet. Dus of ik nu voor een lief klein poesje de weg op moet of voor een roofvogel, het is mij om het even.”

Lucie denkt dat sommige mensen niet echt weten wat er allemaal bij de dierenambulance gebeurt en wat de vrijwilligers allemaal doen. Ze hoopt dat nog meer mensen geïnteresseerd raken in het doen en laten van de dierenambulance. Lucie deelt de Facebookberichten van ons dus zoveel mogelijk.

Onmisbaar: Frans

Frans,
een bijrijder met praatjes

“Ik ben vrijwilliger bij de dierenambulance geworden omdat ik wat tijd over had. Omdat dit werk ook nuttig is, voel ik me er goed bij. Natuurlijk is het werk niet altijd even makkelijk. Het moeilijkste vind ik het als we een aangereden, overleden hondje terug gaan brengen bij de eigenaar. Als je aanbelt zie je het verdriet. Probeer dat maar eens op te vangen. Gelukkig geeft het terugbrengen van een zoekgeraakte hond of kat weer veel voldoening.”

Tijdens de ritten op de ambulance zal het met Frans aan boord nooit stil zijn. Hij kan putten uit enige levenservaring die hij graag deelt met zijn chauffeur. Zeker tijdens een langere rit om bijvoorbeeld met een ambulance vol vogels naar de regionale vogelopvang te rijden, is dat wel zo prettig. Er zullen weinig stiltes vallen.

“Ondanks alle mogelijke situaties die je kunt tegenkomen tijdens je dienst, ben ik eigenlijk nooit bang. We kunnen samen de meeste situaties goed aan. Gelukkig voor de dieren weten er al veel mensen van het bestaan van de dierenambulance. Als melders een bescheiden donatie doen, zal de dierenambulance ook nog lang kunnen voorbestaan.”

Frans is zelf niet zo van Facebook, maar vindt het wel handig als veel mensen van de Dierenambulance-Facebookpagina op de hoogte zijn. “Er zijn altijd wel leuke feitjes die worden vermeld.”

Onmisbaar: Ruud

ONMISBAAR VOOR DIEREN IN NOOD

Onze dierenambulancemedewerkers zijn dag en nacht in touw om zieke, gewonde en zwervende dieren op te vangen en te vervoeren. Jaarlijks komen we in actie voor honderden honden, kitten, konijnen, knaagdieren en vogels. Maar ook kleine in het wild levende dieren, zoals egels en eekhoorns, kunnen rekenen op onze hulp.

Natuurlijk zijn we dolblij met de bevlogen, vrijwillige inzet van onze medewerkers. Daarom laten we ze graag aan het woord over hun ervaringen op de dierenambulance en over hoe belangrijk het is dat ze er zijn voor de dieren die onze hulp nodig hebben.

Ruud,
vrijwilliger van het eerste uur

“Het werken op de dierenambulance is steeds weer een uitdagende klus. Je moet er best stevig voor in je schoenen staan. Iedere rit is namelijk anders: verrassend, vrolijk en soms verdrietig. Het gaat niet alleen om het dier in nood, maar ook vaak om de mensen die er emotioneel dicht bij betrokken zijn. Dat gaat je niet in je koude kleren zitten.
Als de telefoon gaat en de centrale geeft je een melding door, dan sta je gelijk op scherp. In je hoofd ga je snel je lijstje af: welk dier heeft hulp nodig, wat moet ik precies gaan doen, waar is het en hoe kom ik daar zo snel en veilig mogelijk. Plezierige spanning vind ik dat, want je weet nooit wat je te wachten staat.”

Als voormalig boerderijbewoner met een paardenstal voor bejaarde paarden is Ruud ook met een heel scala van dieren in aanraking gekomen. Honden, katten, kippen, ganzen, een paar schaapjes en een geit waren de vaste bewoners van het erf. Van alles wist hij een beetje, maar na de cursus dieren-EHBO van alles wat meer. Enkele van zijn ambulancecollega’s hebben een specifieke kennis over een bepaald honden- of kattenras en er zijn ook collega’s met indrukwekkend veel verstand van allerlei vogels. Die gedeelde wetenschap is voor iedereen een onmisbare bron van informatie.

“Meestal ben ik chauffeur op de ambulance, maar soms ook bijrijder en dan zorg ik er voor dat alle informatie en al het materiaal, dat we als team nodig hebben, aanwezig is.
Mensen met pit, durf en dierenliefde kunnen vast wel een ochtend of middag vrij maken om eens mee te gaan. Ze zijn natuurlijk van harte welkom in ons team.”

Ruud is altijd bereid om een extra stapje te doen. Als er een gaatje in het rooster valt aarzelt hij geen moment en meldt hij zich aan voor een extra dienst. “Logisch toch?” vindt hij.

 

Werken op de snelwegen

De medewerkers van onze Dierenambulance zijn helemaal up-to-date over het werken op de A28 en de N-wegen. Deze Rijkswaterstaat-cursus is voor alle dierenambulancemedewerkers in Nederland verplicht. Zonder deze cursus mogen medewerkers niet voor meldingen op de snelwegen en N-wegen uitrukken.

 

Donateursboekjes

De nieuwe donateursboekjes zijn binnen! Boordevol interessante wetenswaardigheden. Ze gaan ook mee met de ambulance, dus vraag er gerust een. Je kunt er ook een ophalen bij een van de dierenartsen in Harderwijk en Ermelo.