Onmisbaar: Frans

Frans,
een bijrijder met praatjes

“Ik ben vrijwilliger bij de dierenambulance geworden omdat ik wat tijd over had. Omdat dit werk ook nuttig is, voel ik me er goed bij. Natuurlijk is het werk niet altijd even makkelijk. Het moeilijkste vind ik het als we een aangereden, overleden hondje terug gaan brengen bij de eigenaar. Als je aanbelt zie je het verdriet. Probeer dat maar eens op te vangen. Gelukkig geeft het terugbrengen van een zoekgeraakte hond of kat weer veel voldoening.”

Tijdens de ritten op de ambulance zal het met Frans aan boord nooit stil zijn. Hij kan putten uit enige levenservaring die hij graag deelt met zijn chauffeur. Zeker tijdens een langere rit om bijvoorbeeld met een ambulance vol vogels naar de regionale vogelopvang te rijden, is dat wel zo prettig. Er zullen weinig stiltes vallen.

“Ondanks alle mogelijke situaties die je kunt tegenkomen tijdens je dienst, ben ik eigenlijk nooit bang. We kunnen samen de meeste situaties goed aan. Gelukkig voor de dieren weten er al veel mensen van het bestaan van de dierenambulance. Als melders een bescheiden donatie doen, zal de dierenambulance ook nog lang kunnen voorbestaan.”

Frans is zelf niet zo van Facebook, maar vindt het wel handig als veel mensen van de Dierenambulance-Facebookpagina op de hoogte zijn. “Er zijn altijd wel leuke feitjes die worden vermeld.”