Onmisbaar: Nathalie

Nathalie,
stoere meid met een hart van goud.

“Ik ben dan wel afgekeurd, maar dat wil niet zeggen dat ik de hele dag thuis moet gaan zitten. Ik hou van dieren en er zijn altijd wel dieren die hulp nodig hebben. Dat is waarom ik bij de dierenambulance bijrijder geworden ben. Het mooiste is als je een dier gezond en wel weer kan herenigen met het baasje, maar het is niet altijd makkelijk. Zo weet ik nog goed die keer dat we een melding hadden van dode jonge wilde konijntjes op de heide bij Ermelo. Bij aankomst zagen we ze bij een prullenbak liggen. Toen we voor de zekerheid ook nog even in de omgeving keken, hoorden we geluid uit de prullenbak. Het bleek dat er ook nog levende en dode konijntjes in de prullenbak lagen. Te absurd voor woorden. Wie doet zoiets?”

Nathalie wordt het gelukkigst als we een hond of kat die gevonden is en correct gechipt blijkt te zijn naar de eigenaar gebracht kan worden. Het gebeurt helaas nog veel te vaak dat het dier NIET gechipt is of dat de gegevens van de eigenaar onjuist zijn. Het is voor een eigenaar toch een kleine moeite om voor een klein bedrag het dier bij de dierenarts te laten chippen? Of je gegevens up-to-date te houden?

“Bang ben ik niet gauw bij een melding, gezonde spanning heb ik natuurlijk wel. Je weet nooit wat je aan zult treffen,” zegt Nathalie “een kat in nood maakt, volgens het gezegde, inderdaad rare sprongen. Die dikke handschoenen horen niet voor niets bij de uitrusting.”

Dat Nathalie begaan is met de dieren blijkt wel uit haar twee katten en haar hond James. Dat drukke beest van ongeveer 2 jaar heeft ze uit het asiel vandaan. Hij was toen een maand of vier. Daar heeft ze dus ook nog haar handen vol aan. Nathalie laat wel iedereen weten dat ze bij de dierenambulance werkt. Tijdens verjaardagen blijkt nog regelmatig dat anderen niet eens van het bestaan afweten. “Dan leg ik graag een en ander haarfijn uit. Ook de berichten van de dierenambulance op Facebook en die van Amivedi deel ik zoveel mogelijk, zodat we nog meer bekendheid krijgen.”